Yazı Detayı
03 Mayıs 2018 - Perşembe 13:31 Bu yazı 124 kez okundu
 
Bitmeyen trajedinin son perdesi…
Ediz TUNCEL
 
 

Belki de iki hafta oluyor, günün nerdeyse yarısında bilgisayar başındayım, içimden binlerce satır yazmak geçiyor ama iki satır olsun bile yazmamak için birşeyler beni engelliyor…

Aslında bu engelin bir tek sebebi var, onu da artık kabullendim.

Kıbrıs’ta doğdum, eğitim amacıyla yurt dışında bulunduğum süreler hariç, ki bu dönemlerde Kıbrıs hasreti ruhumu parça parça eritti,  hep Kıbrıs’ta yaşadım, Kıbrıs’a doğduğum günden beri aşık oldum, Kıbrıslı bir Türk olarak kendi insanlarımı da sevdim…

Kim derdi ki gün gelecek ve bu aşk en sonunda ölümüne sevdiğim güzel ve küçük ülkemin mahvedilmesine çanak tutan kendi insanlarıma karşı  nefrete dönüşecek, kendi ülkesine acımasızca ihanet eden halkıma karşı manevi aidiyet duygularım  tamamen yok olacak…

Evet, dönüşü olmayacak bir şekilde, kendi ülkesini mahveden ve mahvedilmesine çanak tutan, kendi ufak ve günübirlik çıkarcıklarından başka hiçbir şey düşünmeyen, dünya yanacak olsa umursamayan ve adına Kıbrıslı Türk denen insanlara karşı artık bir aidiyet duygum yok…

Kıbrıs Türkü bu adadan tamamen yok olsa, hatta yok edilse  bile ne yüreğimde, ne de mantığımda en ufak bir üzüntü hmeyecek noktadayım, ve bu noktanın da artık dönüşü olmadığını, yüreğimin en büyük parçası kopsa da, kabullendi.

Bu noktaya geldiğim ve sonrasında geri gidemediğim ilk zamanlar birkaç yıl önce Lefkoşa’nın belediye grevleri sırasında çöplüğe dönüştüğü ve “sadece kılığı kalmış insanlarımın” onbinlerce, hatta yüzbinlerce Sterlinlik “muhteşem” arabacıklarıyla çöp yığınlarının arasında ite kaka kendilerine yol açmalarını, arabalarını çöp yığınlarının arasına  park etmelerini ve leş kokulu çöp yığınlarının arasında uçuşan sayısız sineğin arasından geçip de hiçbir rahatsızlık hmeden birkaç metre ötedeki restorant terasına çıkıp oturmaları, hiç gocunmadan leş kokular ve sinekler arasında kahveciklerini yudumlamaları, yemeciklerini yemelerini seyrettiğim  zamanlardı.

Haftalarca bu iğrençliği ve vurdumduymazlığı seyrederken bu insanların artık bu ülkeye de ait olmadıklarını, hatta “insan” bile olmadıklarını anladım…

Ben kendi küçük dünyamdan, tavşan dağa küsmüş misali, bunları dışlarken, onlarsa, ceplerinde para altlarında en pahalı arabalar olsa da, vatanları adına maddi ve manevi boyutta sahip oldukları herşeyi dışladılar…

Eğer sorma gir hanına dönen bu küçücük ülkeyi yolsuzluğun, alçaklığın, hırsızlığın, soysuzluğun, tecavüzün, uyuşturucunun, sorumsuzluğun, vurdumduymazlığın, aymazlığın, saygısızlığın, bencilliğin, cinayetin, kalleşliğin, çevre katliamının, vicdansızlığın, kıskançlığın, şımarıklığın, züppeliğin, hergeleliğin, soytarılığın, ihanetin  her türlüsü envai boyutuyla sardıysa, bunun tek sebebi Kıbrıs Türkü’nün tüm bu rezilliklere ya meyilli olmasıdır, ya da karşı çıkacak ruha sahip olmaması, ruhsuz, vurdumduymaz  ve pısırık olmasıdır, veya hepsi birden…

Bu kadar basit…

Şimdi bazıları bunları bu kadar aleni ve acımasızca yazdım diye beni eleştirecekler, sövecekler, sayacaklar, düşman görecekler…

Ben de köpeklerden af dileyerek, söyleyecek başka kelime bulamadığım (aslında çok daha ağırını da bulurum,  da…) için bu gibilere “hoşt” diyeceğim…

Daha önceleri defalarca dediğim gibi…

………………………

Bizim memleket tepesine kadar çirkefe batmışken, yanıbaşımızdaki, adına anavatan mı dersiniz, atavatan mı dersiniz, kardeş vatan mı dersiniz, ne derseniz deyin, gelen giden hükümetlerinin gerek Kıbrıs’ta gerekse Türkiye’de sayısız hatalar yapmasına ve zaman zaman dağ zirvelerinde kapışan koçlar gibi boynuz boynuza gelmemize rağmen, bir şekilde candan, yürekten bağlı olduğumuz Türkiye de tam anlamıyla maddi ve manevi yönden batağa gömülmüş, kaosa düşmüş, iç barışını tamamen kaybetmiş durumda…

Böyle durumlara düşen ülkelerin iktidarları iki şey yapar, ya OHAL ilan eder ve askeri harekat yapar,  ya da yeterince gücü elinde bulundurduğundan emin olursa erken genel seçime gider, gücünü bir daha tazelemeye kalkar, ancak günün sonunda gidişat, tıpkı ABD’nin arka bahçesi olan Afrika ve Güney Amerika ülkelerinde yaşanan sayısız örnekte olduğu gibi,  mevcut iktidarlar açısından felakete dönüşür…

Bugün Türkiye’de bu şartların tümü oluşmuş durumda ve seçime gidiliyor…

Bir tarafta;

PKK tarafından kandırılmış,

ABD tarafından kandırılmış,

AB tarafından kandırılmış,

Rusya tarafından kandırılmış,

Esad tarafından kandırılmış,

FETÖ tarafından kandırılmış,

Cemaatlere ve tarikatlara esir olmuş,

İsmailağa gibi ayda 50 binden fazla kişiye maaş bağlayabilen, kaynağı belli olmayan milyarlarca dolara hükmeden cemaatlerin ve mollaların esiri olmuş,

Fetullah Gülen gibi ilkokulu bile zar zor bitirebilen, iki kelimeyi bir yere getiremeyip de kendini peygamber sanan emperyalizm uşaklarının din sömürüsü yaparak,  kendilerini çakma peygamber ilan edebilecekleri noktaya kadar ilerlemelerine göz yummuş,

Ülke ekonomisini sürdürülebilir olmayan politikalarla üretimden koparmış, yerle bir etmiş,

İktidarı boyunca iç barış tamamen yok olmuş, ülke kamplara bölünmüş,

İktidarı boyunca devleti ele geçirmeye çalışan çetelerin arasında elden ele dolaşan adalet sistemi çok ciddi sarsıntılara uğramış ve güvenilmez hale gelmiş,

İktidarı boyunca çevre ülkelerle olan olumlu ya da olumsuz ilişkileri tamamen kopmuş,

İktidarı boyunca uluslar arası politikada ülke saygınlığı ciddi erozyona uğramış,

Son yıllardaki tek gerçekçi ve önemli hamlesi Suriye’de Afrin’e girerek ABD’nin yıllar yılıdır  yakın coğrafyamızı kasıp kavuran ve Türkiye’yi de istikrarsız bir ortama sürükleyen Orta Doğu planlarına küçük de olsa bir darbe vurmak ve bir güdümlü ve sümüklü çakma peygamberin üzerinden gerçekleşecek olan ABD merkezli emperyalist emelleri zar zor da olsa engellemek olan,

Bütün bunlara rağmen halkın nerdeyse yarıya yakınını oluşturan belli bir kesim tarafından hala kendisine karşı umut beslenen, belki yaptığı hatalardan ders çıkarmıştır da bir daha yapmaz algısıyla yaklaşılan bir AKP var…

Diğer tarafta ise bütün bu süreçler boyunca hiçbir alternatif  varlık gösterememiş, hiçbir denge unsuru kuramamış, yanlışlara karşı yapılması gerekenlerin hiçbirini yapamamış, sadece laf üreten, AKP karşısında habure yenilen, buna rağmen yöntemlerinde hiçbir değişiklik yapmadan aynı şekilde mücadele etmeye çalışan,   basiretsizin Allahı pozisyonunda, önünü asla göremeyen, asla bir B planı olmayan, hep TC Cumhurbaşkanı’nın estirdiği rüzgarlara göre eğilip doğrulan, onun kurduğu senaryoların ekseninde bir oraya bir buraya savrulan,  bir adım ötesini göremeyen bir muhalefet var…

Bu şartlar altında, bu seçimde AKP’nin ikilemi ve karşı karşıya kalacağı tehdit şu olacak: Madem herşey güllük gülistanlık, ne oldu da erken seçime gidiyorsun; Eğer herşey güllük gülistanlık değilse ve bu kadar zamanda bunu başaramadıysan, tekrar neden iktidarı istiyorsun!

Ben kendimce buna olumlu bir cevap verebilirim, ama vermeyeceğim, herkes aklını kullansın.

Muhalefetin karşı karşıya kalacağı ikilem ve tehdit ise şu olacak: Bunca zamandır muhalefet olarak AKP karşısında havanda su dövdün, yolları arşınladın, iktidarın tüm yanlışlarına karşın vatandaşı ikna edip de taraftarını artıramadın, siyasi yöntemlerinde de hiçbir radikal değişim ve açılım yapmadın, AKP karşısında habure yenilip durdun, yine aynı yöntemlerle seçime girerken ne bekliyorsun, dahası, bu kafayla seçim kazansan bile bu ülkeye ne faydan olacak, iktidar olursan seçim sonrası net hedeflerin nedir!

Buna da olumlu bir cevap verebilirim, ama vermeyeceğim, herkes kendi derdine derman bulsun.

Evet, iki taraf da hiçbir artısı, hiçbir pozitif algısı olmadan, daha başından entrikalarla dolu olacağı kesin bir seçim sürecine giriyor ve bu şartlarda bunun sonucu aşağı tükürsen sakal, yukarı tükürsen bıyık hesabıdır…

Bitmeyen ve bitmeyecek trajedinin, ne yazık ki, son perdesine daha çok var…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
Etiketler: Bitmeyen, trajedinin, son, perdesi…,
Yorumlar
Diğer Yazılar
Acınacak haldesiniz
Seçmeceler...
Külah nasıl giydirilir...
Müstahakımızdır...
Serbest sömürü ekonomisinin özeti…
Sevsinler aklınızı...
Günahlar ve sevaplar
Çare yok değil…
Hükümete ve “tüccara” tavsiyeler
Bir ülke batıyor, bir millet batıyor...
insanları hayvanlaştırarak aşağılamak
Devletin kasası, polisin yetkileri
Gelişim ve çöküş
Kazanmak mı dediniz!!!
Biraz muharebe, biraz muhasebe
Arama Kurtarma Tatbikatı
Türkiye nereye koşuyor
Manyaklığı akıla sokmayı meslek edinmek
Cinnet cehennemi…
Açık hava mezbahası
Açık hava mezbahası
Akıncı'nın açılımı ve Guterres Belgesi'nin tarihi önemi
Zavallılar tayfası…
Pislik abidesi memleket...
CTP Gençlikle Rum kardeşleri…
Bir devir kapandı, yenisi açılııyor…
Nereden nereye…
Batış ve hükümetin geleceği
İdeoloji soytarılığı, söz söyleme hakkı…
Palavralar ve gerçekler
Cevaplayalım
Acemiler mangası mı, kahramanlar takımı mı!
Komik olmayın lütfen!
Durum çok ciddi
Dün dündür bugün bugündür, peki yarın?
Hükümete uyarıdır…
UBP’ye açık mektup
Başından sonuna yanlışlar zinciri
Avrupa’nın mandırası…
Kapuskanın Lefkoşalısı
Seçimin tek galibi Derviş Eroğlu’dur…
Siyasette şarlatanlık ve Kıbrıs’ın kaç bucak olduğu...
Vitrindeki seçimlikler
Garga mı vuracan Bay Bakan!
Ünivesite cenneti mi, üniversite çöplüğü mü!!!
Beklenen oldu ve dahası da olacaktır…
Anastasiadis’in incileri
Hükümete ve siyasilere “ince ayar” hatırlatması!!!
İnsan hayatımı, sizin cebiniz mi!!!
Dindarlar ve kindarlar
İşe bak!
Yazarlar
Süper Lig
Takımlar
P
Av
M
B
G
O
1
Galatasaray
19
0
2
1
6
9
2
Başakşehir
18
0
1
3
5
9
3
Kasımpaşa
18
0
3
0
6
9
4
Antalyaspor
16
0
3
1
5
9
5
Göztepe
15
0
4
0
5
9
6
Beşiktaş
15
0
2
3
4
9
7
Trabzonspor
13
0
3
1
4
8
8
Konyaspor
13
0
2
4
3
9
9
Ankaragücü
13
0
4
1
4
9
10
Alanyaspor
12
0
5
0
4
9
11
Yeni Malatyaspor
12
0
3
3
3
9
12
Sivasspor
10
0
3
4
2
9
13
Bursaspor
9
0
2
6
1
9
14
Kayserispor
9
0
4
3
2
9
15
Fenerbahçe
9
0
4
3
2
9
16
Çaykur Rizespor
8
0
3
5
1
9
17
Bb Erzurumspor
5
0
5
2
1
8
18
Akhisar Bld. Spor
5
0
6
2
1
9
Nöbetçi Eczane


Nöbetçi eczanlerle ilgili detaylı bilgi için lütfen tıklayın.

Arşiv